Wat ben ik nu blij dat ik ook van m'n eigen hond Fido een portret had gemaakt. Nu voel ik pas écht aan den lijve de dankbaarheid van mijn klanten als ik voor hen een portret van hun overleden huisdier had gemaakt.Voor Fido een gedicht erbij, en ik kreeg heel veel reacties van mensen die er ook kracht uit konden putten in hun eigen verdriet.Daarom plaats ik het ook hier, zodat m'n lieve wolfie alle andere baasjes en vrouwtjes een troostend likkie kan geven. Want zo was Fi.
29-03-1996.....10-12-2007.
Rainbowbridge, waar is die dan?
ergens waar ik het ook zien kan?
is het boven de wolken, zo heel hoog?
of achter die prachtige regenboog?
Of is het in ons eigen huis
want daar was immers je warme thuis
of is het buiten in je eigen plantsoen
waar we zoveel samen hebben lopen doen
zijn er weiden, struiken en bomen
oh zeg mij hoe ik er kan komen
of ben ik er al, in m'n eigen geest
want jij bent daar niet weggeweest
misschien is het in m'n eigen ziel
vanaf het moment dat ik voor jou viel
had jij je daar diep in verborgen
zodat ik voor jou mocht blijven zorgen
En jij voor mij, ook dat is waar
in feite zorgden we voor elkaar
lief en leed deelden we samen
jij kwam dat met een lik beamen
Altijd zo vrolijk en zo lief
mijn kameraad, mijn hartedief
je plezier liet je met je blaf-lach weten
die echoot in m'n ziel en zal ik nooit vergeten
Tot je te oud werd en het begon te dagen
dat je poten je niet meer konden dragen
nog zoveel met pillen aan gedaan
maar de waarheid kwam eraan.
Ook jij hebt het afscheid uitgesteld
gedroeg je als een ware held
maar het mooiste wat je hebt gedaan
is mij niet alleen te laten staan
Je wist dat ik niet wilde kiezen
want ik wilde jou niet verliezen
je hebt me dat uit handen genomen
je liet weten dat je tijd was gekomen.
Een laatste ochtend zo vol plezier
besloot jij toen, de grens is hier
het opstaan ging je niet meer lukken
dus vroeg je mij naast jou te bukken.
Samen op de grond, zoals zo vele keren
wisten we het niet meer af te kunnen weren
kroelend afscheid, verdriet maar zonder spijt
want het was nu domweg tijd.
Bedankt lieve Fi voor alles wat je hebt gedaan
het is nu goed, je mag slapen gaan
straks word je wakker en gaan we weer spelen
met wie van jou hield en dat zijn er velen
Je hebt me getoond waar Rainbowbridge is
zodat ik je niet zo vreselijk mis
want al doet m'n hart nou vreselijk pijn
ik weet dat je altijd bij me zult zijn.
Het is hier, in m'n hart , ziel en huis
en hier blijf jij altijd thuis
soms ga je ergens buiten spelen, vrij
en dan kom je blij terug bij mij.
Ik zie je overal en hoor je blaf-lach
en dan zeg ik, lieverd........ach
verlost van je ouwe, stramme lijf
kom lekker bij me liggen jongen......Fido: blijf !